متن : و من جملة الظّنون الخارجة عن الأصل الاجماع المنقول بخبر الواحد عند كثير ممّن يقول باعتبار الخبر بالخصوص ، نظرا إلى أنّه من أفراده ، فيشمله أدلّته . و المقصود من ذكره هنا ، مقدّما على بيان الحال في الأخبار ، هو التّعرّض للملازمة بين حجّيّة الخبر و حجيّته ، فنقول : إنّ ظاهر أكثر القائلين باعتباره بالخصوص أنّ الدليل عليه هو الدليل على حجّيّة خبر العادل . فهو عندهم كخبر صحيح عالي السند ، لأنّ مدّعي الاجماع يحكى مدلوله و يرويه عن الامام ( ع ) بلا واسطة . و يدخل الاجماع ما يدخل الخبر من الأقسام و يلحقه ما يلحقه من الأحكام . ترجمه : اجماع منقول و وجه خروج آن از اصل اوّلى و از جملهء ظنونى كه نزد قائلين به حجّيّت خبر واحد از باب ظنّ خاص از اصل اوّلى خارج شده ( و عمل به آن جايز است ) اجماعى است كه به واسطهء خبر واحد ( براى ما ) نقل شده است ، البته نظر به اين كه اجماع منقول از افراد و مصاديق خبر واحد است در نتيجه ادلّهء خبر واحد نيز شامل آن مىشود . مراد از تقديم بحث از اجماع منقول بر خبر واحد و مراد از بحث اجماع منقول در اينجا ( درحالىكه مقدّم است بر بحث از خبر واحد ) بيان ملازمهء ميان حجّت بودن خبر و حجّيت اجماع منقول است و لذا مىگوييم : ظاهر كلام بيشتر قائلين به حجيّت اجماع منقول از باب ظنّ خاصّ اين است كه : ( دليل ) يا دلالت‌كننده بر حجيّت و اعتبار آن ( اجماع ) همان دليل بر اعتبار و حجيّت خبر عادل است . پس اجماع منقول نزد ( قائلين به حجيّت آن ) مثل خبر صحيحى است كه سندش عالى است ، زيرا كه مدّعى اجماع مدلول آن را از امام ( ع ) و بدون واسطه حكايت و روايت مىكند . و آنچه از اقسام كه در خبر جارى است در اجماع داخل مىشود و آنچه از احكام كه به خبر ملحق مىشود به اجماع منقول ملحق مىشود .